Wilfried!

Van 20 tot 27 augustus gaan in Oostenrijk de CSIT Masters wereldkampioenschappen door. In de Belgische delegatie doet onze eigen Wilfried mee. Volg hier zijn avontuur!

We wensen uiteraard niet alleen Wilfried en de hele Fros delegatie (Ellen, Stefanie, Evy, Brigitte, Dieter, Jef, Wilfried, Luc, Peter, Paul en Freddy), maar ook de andere Belgische en internationale deelnemers veel succes toe.

 

Vrijdag 26 augustus

In plaats van ‘s morgens te moeten zwemmen starten de wedstrijden om 18u. We houden het op platte rust en uitwisselen van foto’s (heb er ondertussen al 3500). Het is hier opnieuw bloedheet (37*) nog warmer dan de vorige dagen. Iedereen loopt er een beetje lusteloos bij en is blij dat het de laatste dag is. We.vertrekken wat vroeger zodat we nog wat afkoeling in het zwembad kunnen vinden.
Als eerste staat de 100m VS op het programma, medaille kansen het ik niet want 3 zwemmers hebben een veel snellere tijd. De start is opnieuw prima en keer na 50m bij de eersten in 33,16 maar kan het tempo niet volgen en eindig in 1,11,54 niet slecht voor een 50m bad en elektronische tijdmeting. 2 tienden te kort voor de 4e plaats. Nog 2 wedstrijden en we zijn er van af. Volgend nummer is de 200 m WS.   De VL gaat prima in 42, maar dan volgt die verdomde RS, ik geraak totaal niet vooruit en doe er 1. 01 over, bij de SS probeer ik de schade te beperken maar de vermoeidheid begint op te spelen. Nu nog de VS en we zijn daar ook vanaf. De tij van 3’26 stelt teleur, ik had er meer van verwacht. In Israël haalde ik 3,20 zonder veel moeite te moeten doen. Ondertussen valt de duisternis en wordt de schaarse verlichting aangeschakeld maar dat helpt niet veel. De nieuwe scheidsrechter is blijkbaar een stuk strenger dan de vorige en er ontstaat discussie met het Franse team over een aantal uitsluitingen, ik geef ze geen ongelijk, het is veel te donker om correct te kunnen waarnemen. Als laatste hebben we nog de 4x50m VS waar ik zal starten, nog een laatste mogelijkheid om mijn tijd op de 50m te verbeteren. We putten uit onze laatste reserves en starten zo snel mogelijk maar de zichtbaarheid is praktisch nihil. Toch nog een behoorlijke tijd maar ons team is niet opgewassen tegen de concurrentie en eindigt 5e. Na de afsluitende medaille uitreiking krijgen we een Oostenrijkse barbecue aangeboden in het zwembad. Blijkbaar is er nadien niets voorzien en eindigt de avond niet in een groot verbroederingsfeest zoals gewoonlijk. Er zijn er zelfs bij die vanavond al vertrekken. Wij zijn zelf ook van plan om morgenvroeg te vertrekken en dus is alcohol uit de boze.
Na Brazilië en Israël te hebben meegemaakt kan ik besluiten dat de organisatie af was maar dat de sfeer beter kon. De vrijblijvende te betalen excursies zorgden niet voor betere contacten tussen de verschillende teams. Al bij al zijn we tevreden met de behaalde resultaten: zilver op de 200m VL, de 400m Vs, de 100 m Vl. En de 200m ws en brons op de 200m vs.
We hopen er over 2 jaar terug bij te zijn in Rio en hopelijk zijn er dan nog vzsa’ers van de partij.

Donderdag 25 augustus

Gisteren waren we uitgenodigd door de burgemeester en sommigen hebben zich eens goed laten gaan, resultaat gesnurk alom. Dan maar een andere kamer gezocht waar het wel mogelijk was om te slapen. Het slaapgebrek begint stilletjes aan parten te spelen. Dit heb ik gemerkt vandaag.

Opnieuw moet ik het opnemen tegen Cor. We starten in dezelfde reeks dus kan ik mijn wedstrijd op hem afstemmen. maar na 100m heeft hij al een kleine voorsprong die hij stelselmatig uitbouwt. We doen ons best maar het lukt niet om bij te blijven. Het verschil is opnieuw 10 sec maar achteraf komt Cor mij vertellen dat hij ook niet zijn beste wedstrijd gezwommen heeft en het knap lastig had.

Nadien volgt de 50m VL, normaal maak ik geen kans om bij de eerste 3 te eindigen maar je weet maar nooit. Frans die naast mij start drijft mij tot het uiterste ik probeer te volgen maar moet afstand laten. Ik eíndig op 2 sec. en laatste. Peter die normaal de 3e plaats moet halen bakt er niets van en krijgt nog met moeite zijn armen uit het water en eindigt op die manier net voor mij. Hier zat misschien meer in voor mij.

Als laatste op het programma staat er nog een aflossing 4x50m WS. We starten met Peter, Jean Pol, Freddy en ikzelf in de leeftijdsklasse 200+. Nogmaals zwem ik de VL en zwem iets sneller dan voordien maar het baat niet. We worden pas 5e.

Zilver op de 400m VS
Iedereen begint last te krijgen van de vermoeidheid. Goede tijden worden er niet meer gezwommen, Peter blijft op de 200m SS net onder de 4 min wat niet normaal is. De vele wedstrijden, de warmte, de korte nachtrust beginnen door te wegen. Morgen nog de 200m WS, de 100m VS en de 4x 50m VS en we zijn ervanaf. De 200m WS zal lastig zijn maar haalbaar misschien zit er een verrassing in. De 100m is enkel voor het prestige, ik moet en zal voor Peter eindigen.

Woensdag 24 augustus

Weeral de hele nacht slecht geslapen, deels door de beroepssnurkers deels door de warmte die alle energie uit je zuigt.

Vandaag staan de 200m VS en de 100 VL op het programma. Aan de ontbijttafel was Peter al bezig om mij uit mijn kot te lokken voor de 200m VS. Ik had hem al de raad gegeven om zich te concentreren op 50m SS waar hij veel kans had op een gouden medaille. Ik had er al lang mijn zinnen op gezet om de 3e plaats te zwemmen, die zou hij niet van mij afnemen. Normaal zouden we beide naast elkaar in dezelfde reeks zwemmen maar door een wijziging van het programma zat er 1 zwemmer tussen ons in. Mijn tactiek stond al op voorhand vast, het tempo zo hoog houden dat hij moet lossen. Na de eerste 50m lig ik op kop, bij het keerpunt zie ik dat ik al een lengte voorlig. Dit gaat goed, langzaam het tempo opdrijven en de voorsprong opdrijven na 100m lig ik 3 sec voor. Proberen om dit tempo aan te houden om de laatste lengte het volle pond te geven. Plannetje gelukt, Peter is als een pudding in elkaar gezakt en komt pas na 18 sec aan. Mijn rechtstreekse concurenten voor de eerste plaats heb ik niet kunnen bedreigen en eindigen 9 sec voor mij. Niets aan te doen we kunnen maar proberen.

Op naar de 100m VL. Van bij de start heb ik het goede ritme te pakken en keer ik voor Cor die met een snellere tijd ingeschreven was. Dit gaat goed, nu blijven volhouden, maar ik hou het niet. Ik zie Cor weglopen en probeer te volgen maar na 75m heb ik het begrepen, ik zal moeten lossen of ik haal het einde niet. We zijn er, totaal uitgeput bekijk ik mijn tijd. Niet super maar waarschijnlijk te snel gestart en een zeer trage 2e 50m gezwommen. Voor mij zit het erop. Brons op de 200m VS en Zilver op de 100m VL.

Dinsdag 23 augustus

We zijn er aan begonnen. Stephanie mag de spits afbijten op de 200 m vlinderslag en behaalt de eerste plaats. Onmiddellijk daarna is het aan mij. Volledig geconcentreerd en een start uit de instructieboekjes. De eerste lengte loopt vlot en ik heb even de leiding, maar dan komt mijn Nederlandse concurrent langszij en dankzij een snellere 2e lengte zwemt hij van mij weg. Na 100 m is het verschil een kleine 5 s. Misschien lukt het om in de 2e helft terug in te lopen maar tevergeefs. Nog 1 lengte en de medaille is binnen, volhouden nu en proberen om er nog een sprintje uit te persen maar de armen willen niet meer mee.

We zijn er, we hebben het overleefd. Nu snel de tijd bekijken: 3:38’49″. Trager dan in Israel maar nu was het wel in een 50m bad en dan is die tijd van toen vergelijkbaar.

Veel rust krijgen we niet want de 50m vrij staat onmiddellijk na de vlinderslag geprogrammeerd. Veel kans op een medaille heb ik niet. Bijna iedereen staat met een betere tijd ingeschreven en ik heb als enige ook al de vlinder gezwommen. Ik moet mijn wedstrijd zwemmen samen met Peter (den hollander), naast elkaar staan we klaar op de startblok. Het startsignaal weerklinkt en weg zijn we. De start is prima en ik lig zij aan zij met Peter, maar halfweg voelen mijn armen aan als lood en moet ik hem laten wegzwemmen. De wil is er wel maar de armen willen absoluut niet meer mee. Gelukkig is het maar voor 1 lengte. Finish, snel de tijd bekeken en ik haal toch een respectabele tijd van 32’38″, een tijd die ongeveer overeenstemt met 2 jaar terug. Het harde werk van de afgelopen maanden heeft dan toch zijn vruchten afgeworpen. Spijtig genoeg eindig ik slecht 5e. Peter, die in Israel nog goud behaalde, is nu pas 3e.

Ik ben ervanaf voor vandaag. Wegens de medaille uitreiking is het middagmaal een stuk later en beslissen we om deze middag terug te keren naar het zwembad om een beetje te relaxen voor de wedstrijden  van morgen.

Tot morgen

Maandag 22 augustus

De eerste training is achter de rug en viel goed mee. Even getest op de vlinder en toch een 200m kunnen uitzwemmen zonder uitgeput toe te komen, dus morgen moet dit zeker lukken. Voor de 50m geef ik mezelf niet veel kans omdat ik als enige ook de vlinder zal zwemmen. Ook de concurrentie eens kunnen monsteren maar veel wijzer zijn we niet geworden.

Ondertussen zijn de temperaturen hier elke dag aan het stijgen. Iedereen loopt hier de hele dag te zweten dat het geen naam heeft.

Deze middag nog eens gefietst in noordelijke richting in een heuvelachtig landschap tussen de wijngaarden, een plaatje. Door de hoge temperaturen toch niet te lang weg geweest want veel terrasjes ben ik niet tegengekomen.

Samen met Hubert moest ik ook nog naar de technische vergadering om eventuele problemen te bespreken. Spijtig genoeg mag Evy van de dokter niet zwemmen zodat er een paar aflossingswedstrijden wegvallen zoals de 4×50 VS gemengd waar 1 ploeg van geschrapt wordt.

Na het avondmaal werd er verzameld om met een fanfare op te trekken naar het centrale plein waar de notabelen een woordje kwamen placeren. We hebben voor het eerst kunnen kennismaken met de chinese delegatie, maar veel communiceren zit er niet in vrees ik, eens lachen en zwaaien daar beperken ze zich toe.

Tot morgen

Zondag 21 augustus

Deze nacht heb ik Freddy blijkbaar wakker gehouden, maar dat kan van hem evengoed gezegd worden. Deze morgen kennis gemaakt met het wedstrijdbad en de bijhorende thermen, een mooi complex voor zo een klein stadje. De rest van de dag waren we vrij en ben ik de fiets opgesprongen om de streek te verkennen. 200 m verder ligt Slovenie en de bedoeling was om een stukje langs daar te rijden en de rest in Oostenrijk maar vond de volgende grensovergang maar niet. Als ik aan Oostenrijk denk zie ik altijd joekels van bergen voor mij, maar hier hebben ze die afgegraven denk ik. Na lang zoeken heb ik toch een paar heuvels gevonden de Vlaamse Ardennen waardig.

Op dat ogenblik bedroeg de temperatuur hier 33°, zodat ik toch een terrasje heb moeten aandoen.

50 km verder terug de grens over en de energie voorraad aangevuld met een “klein” ijsje (zie foto) op een gezellig terrasje.

De rest van de groep is deze middag teruggekeerd naar het zwembad om ook eens naar de sauna te gaan maar zijn onverrichter zake teruggekeerd want zwemkledij was niet toegelaten. Hebben ze maar rond het zwembad gehangen met als resultaat een paar kreeften.

Morgen start dan de officiele training in de voormiddag en `s avonds de opening.

Voor binnen 2 jaar is het nu zeker dat de CSIT doorgaat in Rio en waarschijnlijk terug in de zomermaanden. Voor het 100 jarig bestaan van CSIT gaan dan de wereldspelen door in 15 sportdisciplines en 20000 athleten.

Tot morgen!

Zaterdag 20 augustus

Alvast goed toegekomen na een reis van 12 uur. We zijn gelogeerd in een gymnasium in kamers van 4 samen met de Walen. Tof want ook een aantal mensen van SCR zijn mee, onder andere Vincent die nog voor VZSA gezwommen heeft. Op dit ogenblik zitten we op een terrasje onze eerste halve liter te degusteren. De rest van de Belgen moeten we nog zien te vinden gezien het warme weer. Op dit moment 30 graden en voor de volgende dagen verwachten ze 33 graden. Een groot verschil met België denk ik. Meer nieuws hoor je morgen.